Wereldwijd of regionaal beleggen met een ETF?

De kern van de keuze

Een van de eerste keuzes die een ETF-belegger maakt, is hoe breed hij wil spreiden. Een wereldwijde all-world ETF belegt in duizenden bedrijven verspreid over alle ontwikkelde en opkomende markten. Een regionale ETF richt zich op een land of werelddeel, bijvoorbeeld alleen de Verenigde Staten, alleen Europa of alleen de opkomende markten. De afweging draait om de balans tussen maximale spreiding en gerichte keuzes.

Voor de meeste beginnende beleggers is een wereldwijde ETF het meest pragmatische startpunt: een product dat de hele wereldeconomie in een keer afdekt, zonder dat je hoeft te gokken welke regio het de komende jaren goed doet. Maar er zijn argumenten voor beide kanten, en het is goed om die te kennen.

De wereldwijde ETF

Een all-world ETF, bijvoorbeeld op basis van de FTSE All-World of de MSCI ACWI, bevat zowel ontwikkelde als opkomende markten. De weging gebeurt naar marktkapitalisatie: grote economieen en bedrijven wegen zwaarder. In de praktijk betekent dit dat de Verenigde Staten vandaag een groot deel van zo n index uitmaken, simpelweg omdat de Amerikaanse beurs de grootste is. De index past zich vanzelf aan als de verhoudingen in de wereld verschuiven.

• Maximale spreiding over landen, sectoren en valuta s.
• Zelfregulerend: je hoeft niet te kiezen welke regio wint, de index herweegt automatisch.
• Eenvoud: een enkel fonds volstaat als kern van de portefeuille.

De regionale ETF

Een regionale of landenspecifieke ETF geeft je meer controle, maar vraagt ook meer kennis en aandacht. Wie gelooft dat een bepaalde regio ondergewaardeerd is, kan die overwegen door er gericht in te beleggen. Het nadeel is concentratierisico: je legt meer eieren in een mand, en als die regio achterblijft, voel je dat sterker.

De valkuil van home bias

Veel beleggers neigen ertoe te veel in hun eigen regio te beleggen, het zogeheten home bias. Een Nederlandse belegger die zwaar in Europese of Nederlandse aandelen zit, denkt dat hij het bekende kiest, maar maakt zijn portefeuille juist minder gespreid. De Nederlandse economie is een fractie van de wereldeconomie. Wie wereldwijd belegt, vermijdt deze valkuil automatisch.

Combineren van bouwstenen

Een gevorderde belegger bouwt soms zelf een wereldwijde spreiding uit losse regionale ETF s, bijvoorbeeld een combinatie van een ontwikkelde-markten-ETF en een opkomende-markten-ETF. Dat kan zinvol zijn als je de verhouding tussen die twee zelf wilt sturen, maar het vraagt wel periodiek herbalanceren om de gewenste verdeling vast te houden. Voor wie eenvoud zoekt, doet een enkele all-world ETF datzelfde werk automatisch.

Het effect op risico

Brede spreiding vermindert het risico dat de tegenvaller van een enkel land of een enkele sector je hele portefeuille raakt. Het neemt het marktrisico niet weg, want als de hele wereldmarkt daalt, daalt ook een all-world ETF mee. Maar het haalt het regiospecifieke risico eruit. Hoe spreiding en risico samenhangen, lees je in risico en spreiding.

Kosten en eenvoud

Wereldwijde ETF s zijn doorgaans goedkoop en groot, met een nette spread. Wie met losse regio s werkt, betaalt soms meer aan transacties en moet vaker bijsturen. De kosten van een ETF werken we uit in TER en lopende kosten. Voor de meeste mensen weegt de eenvoud van een enkel wereldwijd fonds zwaarder dan het theoretische voordeel van zelf regio s wegen.

Praktische conclusie

Voor wie begint of bewust eenvoud zoekt, is een brede wereldwijde ETF de meest verdedigbare keuze: maximale spreiding, lage kosten en geen onderhoud. Regionale ETF s zijn een instrument voor wie een onderbouwde, bewuste mening over een regio heeft en bereid is het hogere concentratierisico en het extra onderhoud te accepteren. In beide gevallen geldt: kies een index die je begrijpt en hou je eraan vast. De selectiecriteria staan in een ETF kiezen.

Wel of geen opkomende markten

Een tussenvorm in de afweging is de vraag of je opkomende markten meeneemt. Een all-world ETF doet dat automatisch, maar er bestaan ook brede ETF s die alleen ontwikkelde markten volgen. Opkomende markten, zoals delen van Azie, Latijns-Amerika en Afrika, bieden potentieel hogere groei maar gaan gepaard met grotere schommelingen, politiek risico en valutarisico. Wie ze meeneemt, vergroot de spreiding maar accepteert ook meer beweeglijkheid.

Voor de meeste langetermijnbeleggers is een all-world inclusief opkomende markten een verdedigbare standaard, omdat het de hele wereldeconomie weerspiegelt. Wie minder beweeglijkheid wil, kan bewust voor alleen ontwikkelde markten kiezen. Beide zijn legitieme keuzes zolang je begrijpt wat je doet.

Het aandeel opkomende markten in een wereldwijde index naar marktkapitalisatie is doorgaans bescheiden, omdat de beurzen van die landen samen kleiner zijn dan die van de ontwikkelde wereld. Wie ervan overtuigd is dat opkomende markten op de lange termijn harder groeien, kan ze bewust zwaarder wegen door een aparte opkomende-markten-ETF toe te voegen. Dat vraagt dan wel periodiek herwegen om de gewenste verhouding vast te houden, en het vergroot zowel het potentiele rendement als de schommelingen. Voor wie eenvoud verkiest, doet een enkele all-world ETF dit wegingswerk vanzelf en blijft het onderhoud minimaal.

Wat je ook kiest, het belangrijkste is consistentie. Wisselen tussen een wereldwijde en een regionale opzet op basis van het nieuws van de dag leidt tot veel handelen en weinig rendement. Bepaal vooraf welke spreiding bij je past, leg die keuze vast en hou je eraan vast, ook als een andere regio het tijdelijk beter doet. De markt rouleert tussen winnaars, en wie steeds achter de winnaar van gisteren aanloopt, koopt hoog en verkoopt laag. Een vaste, brede opzet beschermt je tegen die valkuil, die we verder uitwerken in veelgemaakte fouten.

De rol van sectorconcentratie

Een aandachtspunt bij wereldwijde indexen naar marktkapitalisatie is dat ze automatisch zwaar leunen op de grootste bedrijven en sectoren van het moment. Als een handvol grote technologiebedrijven de markt domineert, zit dat gewicht ook in je ETF. Dat is geen fout maar een gevolg van de methode: je belegt naar de werkelijke verhoudingen in de markt. Wie dat te geconcentreerd vindt, kan een gelijkgewogen variant overwegen, al gaat dat ten koste van eenvoud en vaak van kosten. Hoe concentratie en risico samenhangen, lees je in risico en spreiding.

Dit artikel geeft uitsluitend algemene, indicatieve informatie en is geen financieel of fiscaal advies.